॥ श्री गणेशाय नमः ॥
श्रीगुरु चरन सरोज रज, निज मनु मुकुरु सुधारि ।
बरनउँ रघुबर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि ।।
बुद्धिहीन तनु जानिके, सुमिरौं पवन-कुमार ।
बल बुधि बिद्या देहु मोहिं, हरहु कलेस बिकार ।।
जय हनुमान ज्ञान गुन सागर । जय कपीस तिहुँ लोक उजागर ।। १ ।।
राम दूत अतुलित बल धामा । अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा ।। २ ।।
महाबीर बिक्रम बजरंगी । कुमति निवार सुमति के संगी ।। ३ ।।
कंचन बरन बिराज सुबेसा । कानन कुंडल कुंचति केसा ।। ४ ।।
हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै । काँधे मूँज जनेऊ साजै ।। ५ ।।
संकर सुवन केसरीनंदन । तेज प्रताप महा जग बंदन ।। ६ ।।
बिद्यावान गुनी अति चातुर । राम काज करिबे को आतुर ।। ७ ।।
प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया । राम लखन सीता मन बसिया ।। ८ ।।
सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा । बिकट रूप धरि लंक जरावा ।। ९ ।।
भीम रूप धरि असुर सँहारे । रामचंद्र के काज सँवारे ।। १० ।।
लाय सजीवन लखन जियाये । श्रीरघुबीर हरषि उर लाये ।। ११ ।।
रघुपति कीन्ही बहुत बडाई । तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई ।। १२ ।।
सहस बदन तुम्हरो जस गावैं । अस कहि श्रीपति कंठ लगावैं ।। १३ ।।
सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा । नारद सारद सहित अहीसा ।। १४ ।।
जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते । कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते ।। १५ ।।
तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा । राम मिलाय राज पद दीन्हा ।। १६ ।।
तुम्हरो मन्त्र बिभीषन माना । लंकेस्वर भए सब जग जाना ।। १७ ।।
जुग सहस्र जोजन पर भानू । लील्यो ताहि मधुर फल जानू ।। १८ ।।
प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं । जलधि लांघि गये अचरज नाहीं ।। १९ ।।
दुर्गम काज जगत के जेते । सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते ।। २० ।।
राम दुआरे तुम रखवारे । होत न आज्ञा बिनु पैसारे ।। २१ ।।
सब सुख लहै तुम्हारी सरना । तुम रच्छक काहू को डर ना ।। २२ ।।
आपन तेज सम्हारो आपै । तीनों लोक हाँक ते काँपै ।। २३ ।।
भूत पिसाच निकट नहिं आवै । महाबीर जब नाम सुनावै ।। २४ ।।
नासै रोग हरै सब पीरा । जपत निरंतर हनुमत बीरा ।। २५ ।।
संकट तें हनुमान छुडावै । मन क्रम बचन ध्यान जो लावै ।। २६ ।।
सब पर राम तपस्वी राजा । तिन के काज सकल तुम साजा ।। २७ ।।
और मनोरथ जो कोइ लावै । सोइ अमित जीवन फल पावै ।। २८ ।।
चारों जुग परताप तुम्हारा । है परसिद्ध जगत उजियारा ।। २९ ।।
साधु संत के तुम रखवारे । असुर निकंदन राम दुलारे ।। ३० ।।
अष्ट सिद्धि नौ निधि के दाता । अस बर दीन जानकी माता ।। ३१ ।।
राम रसायन तुम्हरे पासा । सदा रहो रघुपति के दासा ।। ३२ ।।
तुम्हरे भजन राम को पावै । जनम जनम के दुख बिसरावै ।। ३३ ।।
अंत काल रघुबर पुर जाई । जहाँ जन्म हरि-भक्त कहाई ।। ३४ ।।
और देवता चित्त न धरई । हनुमत सेइ सर्ब सुख करई ।। ३५ ।।
संकट कटै मिटै सब पीरा । जो सुमिरै हनुमत बलबीरा ।। ३६ ।।
जै जै जै हनुमान गोसाई । कृपा करहु गुरु देव की नाई ।। ३७ ।।
जो सत बार पाठ कर कोई । छूटहि बंदि महा सुख होई ।। ३८ ।।
जो यह पढै हनुमानचालीसा । होय सिद्धि साखी गौरीसा ।। ३९ ।।
तुलसीदास सदा हरि चेरा । कीजै नाथ हृदय महँ डेरा ।। ४० ।।
पवनतनय संकट हरन, मंगल मूरति रूप ।
राम लखन सीता सहित, हृदय बसहु सुर भूप ।।